Przedzieram się przez pancerz,
pustostany, zakamarki,
w których zalega cisza.
Fragmenty wnętrza – nie muszą być całością,
ale oddychają, drobne ślady po dawnych rozmowach,
cienie, co zostają, gdy nikt nie patrzy.
pierwszy milion nocy
pierwszy milion nocy
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Mam teraz etap lęków wyskakujących z każdej szafy. Przedzieram się przez nie.
OdpowiedzUsuńŚwiadomość, to krok do wyjścia z lęku...
Usuńskupiam sie na sprawach przyziemnych, rzekła bym tylko fizjologicznych i to mnie wykańcza oraz tak jak Kalinę dopadaja mnie różne strachy.
OdpowiedzUsuńBędzie tylko lepiej :*
Usuńczyli masz w sobie miejsce na wiele nowego. miejsca do zapełnienia, wklejenia czegoś, co warto zatrzymać w pamięci.
OdpowiedzUsuńTak, jeszcze mam :)
Usuń