poniedziałek, 13 kwietnia 2015

Naczynia połączone




Chłopiec w za małym ubranku, ciepłe stopy, kalosze
wypełnione wodą. A ty mówisz, że po weekendzie
zalegalizują anomalie, transwestyci zgolą brody,
zapuszczą się w miasto. Będą podawać ludziom ręce,
zapach Diora.

Kiedy myślę, czy to ten sam kraj, tyle pustych budynków
tam stoi. Odprowadzają mnie wzrokiem kobiety
zakryte hidżabem. Formuła zmienia się, czuję jak zabierasz
dłoń z mojej piersi, chociaż nie mamy potrzeb religijnych,
chociaż znaki na niebie pojawiają się przynajmniej raz w miesiącu.

Podwójny calvados, podwójny lód, skupiony wzrok. Opuszczają
mnie siły. Diuny. Historie zmniejszone do wyświetlacza
w tablecie. Płatki kwiatów, których nie rozpoznajemy -
miały wpływy na smak kolacji.
Niewiele dało się odlepić.

08.06.2014


26 komentarzy:

  1. Najsampierw przełknęłam ślinę, widząc kolację z jadalnymi kwiatami. Chociaż nie rozpoznane i nie podane. W ogóle, cofam się do roku 2014, kiedy to wielkij ochoty na Calvadosa z Tobą nabrałam. Wszystko legalizują, nawet ostatnio słuchałam, że niewykorzystane zarodki, po 20 latach, będą mogły być adoptowane. Już nic mnie nie dziwi. Ci przystrojeni, pozbyci zapuszczeń, właśnie pachną Diorem, przez chwilę zastanowiłam się, skąd o tym wiesz? ale Ty w domu nie siedzisz...spacerujesz, podróżujesz, zapisujesz i zapamiętujesz. <3
    https://youtu.be/FSbuIOwd994

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No właśnie, musimy się spotkać :) a ten kawałek jest przepiękny

      dziękuję

      Usuń
  2. Też nie lubię ich spojrzeń. Patrzą jakby czekając, że ja odwrócę wzrok. Nie robię tego, bo to ja jestem u siebie. Zupełnie inni są ciemnoskórzy afrykanie. Uśmiechają się szczerze, szeroko i z ochotą mówią dzień dobry i dziękuję. Jedyne słowa które znają po polsku. A w wózku murzyńskie dziecko wyciąga ochoczo rączki. Tamci zostawiają swoje dzieci w domach.Widuję ich codziennie na korytarzu.
    Dziwny jest ten świat.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziwny, aż do znudzenia... myślę, że we wszystkich stronach jest podobnie, tylko dlaczego należy milczeć...

      ściskam

      Usuń
  3. chyba pozostanę przy nalewce z pigwy, wszyscy dziś o TYM samym...
    czas na kolację przy świecach z m....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj napiłabym się nalewki z pigwy... mam nadzieję, że kolacja była przyjemna :)

      Usuń
    2. kolacja, a potem....

      szczesliwo- uśmiechniete promyki posyłam..........
      A.

      Usuń
  4. Chyba czułabym się tam obco. Choć i u nas wrogie spojrzenia niezadowolonych babć odprowadzają mnie i Homera. Dlatego lubię za miasto, z dala od tych spojrzeń.
    Uściski :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Niezadowolenie, to domena wielu ludzi...

      Usuń
  5. różnorodność świata w poetyckim słowie:)

    OdpowiedzUsuń
  6. Zaduma mnie zatrzymała u Ciebie Małgoś, pięknie, serdeczności :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Za słowami Twojego wiersza moja wyobraźnia przywołuje obrazy miasta, jego chaosu, tych wszystkich ludzi mijanych na ulicach, zapachy. Pośpiech. A w tym my - ludzie - każdy ze swoją własną historią, każdy jak wciąż piszący się scenariusz...

    Pozdrawiam cieplutko :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :) dziękuję Pamelo :) pozdrawiam ciepło

      Usuń
  8. Ten chłopiec skojarzył mi się z bohaterem Blaszanego bębenka, pewnie z powodu śmierci Guentera Grassa - wczoraj pokazali ten film w niem. tv.
    Ludzie mijani w biegu - każdy niesie swoją historię. Zupełnie sam.
    Ściskam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ściskam Iwonko... tak to jest ze śmiercią i tym, co po sobie pozostawiamy

      Usuń
  9. W lesie odprowadzają mnie wzrokiem drzewa i czuję, że chcą żebym wróciła i wracam, zawsze wracam. jesteśmy jak naczynia połączone. Moje gałęzie przyrastają do pni, wyciągam z nich soki i wracam drzewem. Buziak Małgoś

    OdpowiedzUsuń
  10. Wiersz, jak zawsze, pełen treści. Ale dziś zatrzymało mnie to zdjęcie. Chyba to samo (lub podobne) pojawiło się tu dzień czy dwa temu, w kolorze. I zupełnie inne skojarzenia przywołało. Jak bardzo nowa struktura zmieniła odbiór, jak inna w tej tonacji wydaja się ta fotografia, jak wielu innych znaczeń nabrała...

    OdpowiedzUsuń

Moderowanie komentarzy, po zatwierdzeniu pojawią się na blogu.