piątek, 24 października 2014

Skąd pochodzi wiedza

Mam w sobie Pamięć Smieny, wszystko widzę, co mi się zdaje, taki posmak raju, z całą naturą dookoła, oceanem. Wciąż męczą mnie przeczucia, powracają w snach. Ocalam je w wierszach. Niekiedy ich martwość ciągnie pod kołdrę, wtedy przychodzą dyszące nosorożce. Idziemy na wycieczkę, przylegamy do siebie, na śmierć i życie. Jeszcze jeden dowód na to, że granica pomiędzy metaforami, a rzeczywistością jest niewielka albo w ogóle jej nie ma.

Katarzyna Tchórz 

22 komentarze:

  1. Twoja? Twoja z pewnością mocno zaprzyjaźniona z intuicją. Nie musisz doświadczać, a wiesz - po prostu wiesz i prędzej czy później odkrywasz, że Ty już masz to w sobie...że nosisz. Metafory nie są do końca metaforami, nazywasz wszystko z czym żyjesz. Wspomniany wczoraj kamień, nie jest tylko obłym zimnym kamieniem...u Ciebie, od Ciebie on dostaje nowe życie. Nie ma, nie ma granic. <3
    I tu chciałabym już dołączyć, bo nareszcie jest dobrze. Wgrywa się więc trochę później przyniosę :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. PROSZĘ <3
      http://youtu.be/aVNWY6mqTUQ

      Usuń
    2. ależ to piękny kawałek :)

      Usuń
    3. Dziękuję:* B.przypomina sobie smak irlandzkiej czekolady :D

      Usuń
    4. :* poszukam dla niego inny smak :)

      Usuń
  2. rzeczywistość potrafi przerosnąć najwymyślniejszą metaforę... ♥♥♥

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W mojej głowie jest ciut inaczej...może i dobrze

      Usuń
  3. to dobrze TAK postrzegać świat! ...tak postrzegany jest PIĘKNY!

    a skąd pochodzi wiedza??!! z tryptyku Kasi wynika, że jednak z głowy ;))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ciągl liczb, życie jest matematyką, wszystko jest :)

      Usuń
  4. No właśnie.., bo tylko metafory bez granic dostają życie...
    Dziękuję za każde słowo, któremu dajesz tchnienie:*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję również :) uważny czytelnik to wyzwanie :)

      Usuń
  5. Masz rację Gosi, ale nie wszyscy do wiedzą i czują, że światy i emocje sie przenikają. By zauważyć to, trzem a mieć szczególny dar widzenia. Ty go masz. Nie zawsze nadążam za Tobą, ale cierpliwie włóczę się po Twoich słowach i frazach.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kiedyś, dawno temu, na pewnych rekolekcjach, prosiłam o dar języków. Wtedy wydawało mi się, że to lipa. Chyba teraz zrozumiałam, że go dostałam, tyle, że czasami jest trudny do zrozumienia :) ściskam ciepło

      Usuń
  6. Dziękuję, że mnie zatrzymujesz, aby poszukać metafor, aby dostrzec metafory, aby się nimi dziwić i ciszyć. Uściśnienia śle jesienne, B

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Beato, to ja dziękuję :) ściskam ciepło

      Usuń
  7. Dajesz kamieniom życie, to prawda :) bp :)

    OdpowiedzUsuń

Moderowanie komentarzy, po zatwierdzeniu pojawią się na blogu.