Jeszcze nie maj, ale maj

Wiosenne kwiaty, niedźwiedzi czosnek, zapach mchu, spróchniałego drewna. W oddali buczą krowy, owce bawią się z młodymi. Piękne. Niewinne, zaciekawione. Koncentrują się na twarzy, kiedy próbuję zrobić im zdjęcia. Ich oczy są jak ocean. Znikają w podskokach, matka przebiega na drugą stronę drogi.

Mijamy dom za domem. Niewielkie okna, dachy kryte strzechą. Czerwone drzwi, zielone drzwi, niebieskie. Pomiędzy budynkami place zabaw dla dzieci. Juki, równo przycięte żywopłoty. Mury wrośnięte w skały. Przestrzeń i cisza w majowy długi wieczór. Wskazujesz palcem ścieżkę. W górę. Owce już tam są. Mrużę oczy, trudno je odróżnić od wystających białych kamieni. Tworzą sielski obraz na rozciągniętych wzgórzach.