wtorek, 9 sierpnia 2016

Lubisz moje zdjęcie

Katarzyna Tchórz



Kobieta, wykonuje drobne prace domowe. Maluje drewniane bryły.
Senne rozmowy rozpalone w słońcu. W czarnych włosach, w gnieździe 
wyobraźni. Życie powinno być możliwe w każdych warunkach, dlatego 
Shannon przyciąga ptaki. Wyśpiewują imiona zaginionych odludków. 
Mieszkają wśród torfowisk. Od czasu do czasu wyciągają szyje
w kierunku Knocknarea. Też tam jesteś, w myślach, ty, o bogini. 

W jej snach, o nieśmiertelności! W górze pełnej opali, heroicznych wojen.
Kiedy czytam mity, jej postać wydaje się wyższa. Olbrzymia.
Trwa i wciąż rośnie, a owce dzień po dniu przeżuwają koniczynę. 
Po wewnętrznej stronie nic się nie zmienia, przychodzi i przenika 
jak wiatr od oceanu. Jak twoje palce, z których zwierzęta zlizują sól.
Wyprawę odkładam do lata. Pędy drzew wyznaczą, kiedy przyjdzie 
czas na kufry.

Droga. Ciągnie się przez pole. W górę, pomiędzy kamiennymi murkami.
Skoczna melodia nastraja światło. Potrzebujemy więcej chwil, by widzieć.
Wydajesz się senny. Cień niesie zapach do wnętrza. Wyprzedza cię 
o krok. Wypluwa płuca, zionie oddechem liści.

14 komentarzy:

  1. zaczytałam się... dziękuję :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I ja, może i to Ci się spodoba https://www.youtube.com/watch?v=sAJgs1P-uUE

      Usuń
  2. Rozmarzyłam się , Małgosiu. wciągają mnie Twoje torfowiska, ptaki, sagi...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :)

      dziękuję Romo

      https://www.youtube.com/watch?v=cJWlzZ0bMPM

      Usuń
  3. Lubię to czarno-białe zdjęcie:) Co za przejmujące spojrzenie.

    OdpowiedzUsuń
  4. ... a niektórzy malują słowami. słowami można więcej ...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Można :) mam coś dla Ciebie, to nie są perseidy, ale... też pięknie

      https://www.youtube.com/watch?v=s4NDyrhOLFc

      Usuń
  5. Pędy drzew wyznaczą... jesteśmy cząstką natury, choć podejmujemy wysiłki, żeby się od niej uwolnić.
    A kobieta? Piękna i mocna. Na obrazie i wierszu :*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ta nierozerwalność niekiedy bywa trudna do zrozumienia. Dobrze, że jesteś Beato, ucałowania :*

      Usuń
  6. Przez Ciebie kupiłem 'Kolejowe dzieci'. Muszę przyznać, że mimo wszystko żyjesz w surowym klimacie. Brak światła, farmy, szczekanie psów, nawracające wichry, barometr, który fika. Twój świat przysłonięty mgłą, jak zdjęcia, które pokazujesz. Ogromnie fascynujące. Obrazowość Twojej poezji wciąga. Dobrze, że masz dystans, to da się wyczuć z tej przesolonej ziemi oceanicznej. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń

Moderowanie komentarzy, po zatwierdzeniu pojawią się na blogu.