czwartek, 16 kwietnia 2015

Poszarpany wiatrem kapelusz i cyberprzestrzeń


Alicja Rodzik

Wyobrażasz sobie pokój do snucia opowieści. Słyszysz narrację
bajek. Po latach proces wzmacnia się i kilka jaskółczych
pędów wije się pod parapetem. Przekracza próg. Tak roznosisz nasiona.
Może zaszczepiony podmiot zginie, zanim zeszkli się w słoneczny dzień?
Wtedy nie będziemy już tymi samymi ludźmi. Dzieli nas cyfrowy zapis
kropek i kresek.

Nie należę do kategorii zdarzeń wyrysowanych na wykresach. Nie wiem,
czego może dowiedzieć się wirtualny czytelnik z matowych linii,
plecionych instalacji. Jaki to ma związek z główną funkcją lub zadaniem,
które łączą rzeczy i obojętność.

Przechowuję nasze wersje listów. Pamiętam suto wykarmione koty,
górskie miasteczko i worki z piaskiem. Chłopcy walili w nie ziarenkami
bez opamiętania. Osiągali cel. Słowa były jak pluskwy
wczepione w skórę. Nikt się dzisiaj z tego nie śmieje.

Na zaznaczonej elipsie odnajduję myślniki, wielokropki i staruszka.
Zawieszony w sieci rozrzuca karty i modli się, by nie zapaść w pamięć.


29 komentarzy:

  1. Rozsiewasz nasiona, których nie rozumiem. Pewnie tak ma być. Ciekawym co z nich wyrośnie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Tak wymalowałaś ten wiersz, że idę w nim, jak zahipnotyzowana. Nie sposób szybko przebiec, zatrzymuję się co chwila przysiadam i w siebie zaglądam. Dziękuję Małgoś :*
    https://youtu.be/gFx3Fe1iMAg

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja słucham... i mam coś dla Ciebie https://www.youtube.com/watch?v=KF38ucdMSmc

      Usuń
  3. Odpowiedzi
    1. :) https://www.youtube.com/watch?v=vmdv0EmsNbk

      Usuń
  4. Odpowiedzi
    1. :* oj tam, Twój ogród, to jest dopiero rarytas :*

      Usuń
  5. Chciałabym się znaleźć w tym pokoju, posłuchać bajek i nie martwić się niczym....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I jakie życie byłoby przyjemne, ciekawsze... niestety im człowiek straszy, tym więcej dostrzega...

      Usuń
    2. Chyba, że przymknie oczy...

      Usuń
    3. Przymykanie działa na krótko...

      Usuń
  6. Pokój do bajek ... pięknie by było :)

    OdpowiedzUsuń
  7. wirtualny czytelnik
    nieznajomy? czy taki który nie wiadomo czy czyta?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. raczej nieznajomy, co za tym idzie, nie wiadomo, co czyta i czy w ogóle :)

      Usuń
  8. Moja wyobraźnia szaleje, gdy czytam kolejne słowa. Przewijają się przed moimi oczami obrazy, otaczającej nas cyfrowej współczesności, a świata dawnych opowieści. Tak wiele myśli...

    Jak zawsze - pięknie :)

    OdpowiedzUsuń

Moderowanie komentarzy, po zatwierdzeniu pojawią się na blogu.