czwartek, 5 marca 2015

Rozlewiska łączą się ze sobą, a chmury gnają przed


Alicja Rodzik


Miejscowi zbierają z wyschniętych roślin szyszki. Nasiona
bywają źródłem początku. Pochłonięci rozpamiętywaniem zwyczajów końca
lata zapadamy w ciemność. Prowadzisz mnie za rękę, jak wtedy,
gdy księżyc zrównał się ze słońcem. Coś się stanie, powtarzał barman,
tworząc palcem z białego i ciemnego cukru znaki.

Wspomniałam październikowy wieczór, fale wyjątkowo czarne.
Chowaliśmy w zakamarkach łóżka pieszczoty. Pod starym jesionem
znosiło nas na krawędzie. Okolica wyglądała dziko, ale nie straciliśmy orientacji,
tylko należało chodzić szybciej i może, wtedy czas nie mijałby złośliwie.

Powinnam się uśmiechać do wnętrza jedwabnej muszli, gdy zmagasz się z cienkimi
żartami turystów. W podwiniętych nogawkach rozdeptujesz okruchy croissanta.
Większość ptaków nurkuje, inne rysują tło niespokojnego oceanu.
Twoje włosy siwieją. Przyglądam się, jak Connemara przyciąga lirycznych mężczyzn, wypala
bezradność, chęć powrotu.

/któryś dzień sierpnia 2014/

29 komentarzy:

  1. Pięknie!
    Będę do tego wiersza wracać, na pewno.
    Siwe włosy na skroniach mego mężczyzny rozczulają mnie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Liryczny mężczyzna... to jest atut!

      Usuń
  2. Czas nie mijałby złośliwie... Może próbujemy zatrzymać go, spowolnić w niewłaściwy sposób? Niektórzy wyrywają siwe włosy, albo wypełniają zmarszczki i usta.
    Ocean życia i tak przeleje wody...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nieuchronność... a to wypełnianie zmarszczek i ust - zauważyłam, że to ostatnia jakaś mania...

      Usuń
  3. "(...)należało chodzić szybciej i może, wtedy czas nie mijałby złośliwie" cała prawda, tylko jak to realizować...
    Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Poetyckie, metaforyczne rozważanie, konkluzje teori wzgledności, pokazujesz czas w rzeczywistości, zatrzymujesz obraz, malując chwile odległe, magiczne, które można schwytać pamięcią. Interreakcja rzeczywistości ze złudzeniem. Wszystko w przemijaniu...a czas, zamykany jak wspomnienie wewnątrz. Bawisz się tu szczegółami w słowach, w których każde zawiera teorię wszystkiego. Namacalne chwile wzruszenia, przywołałaś wraz z okruchami croissantów, jakby to już kiedyś było moim...i dogoniło Twoje, dzikie okolice, płodne serce....wzruszasz Małgoś, w magicznej bańce ten wiersz po niebie dryfuje.:*
    http://youtu.be/X_gG4gWXoa8

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. https://www.youtube.com/watch?v=bix0Mx5ZSaE

      wiem, że lubisz :)

      Usuń
  5. Tkliwie odczuwane obrazy malowane słowami niosą mnie w świat wyobraźni...uśmiechać się do wnętrza jedwabnej muszli- niezwykle subtelnie- pięknie:*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. https://www.youtube.com/watch?v=rPy5GXul1AI

      uśmiechy :)

      Usuń
  6. Nastrojowa kontemplacja rzeczywistości, cienkiej jak okruchy croissanta. Kiss

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. może tak, https://www.youtube.com/watch?v=Ov_HLu9yB4U

      :***

      Usuń
  7. Odpoczywam dziś przy Twoich słowach...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Odpoczywaj https://www.youtube.com/watch?v=NYcaEIHdJIg

      Usuń
  8. Komentarz mi zjadły rybki. Więc je nakarmię coby już ....
    Wzruszające, pełnych wspomnień również i mojej pamięci bliskich... ach..

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję w imieniu rybek :)

      usmiechy posyłam

      Usuń
  9. Nie-samo-wite.
    pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  10. Jak dobrze stanąć na granicy między poezją i prozą chwytając w dłonie każdy wers, a potem rozchylać powoli palce, by każde Twoje słowo ponownie wzięło oddech uniosło się tam gdzie "księżyc zrównał się ze słońcem".

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Może Ci się spodoba https://www.youtube.com/watch?v=Q_k-9wztWc0

      Usuń
    2. Dziękuję za te zupełnie dla mnie nowe ścieżki muzyczne. Serdeczności.

      Usuń
  11. mam ostatnio uczucie czegoś, - coś się stanie, coś wisi, coś przenika...
    taki niepokój......

    OdpowiedzUsuń
  12. "tylko należało chodzić szybciej i może, wtedy czas nie mijałby złośliwie" - po wzruszenie.

    OdpowiedzUsuń
  13. "Coś się stanie, powtarzał barman,
    tworząc palcem z białego i ciemnego cukru znaki."
    Jing i Jang. Kobieta i mężczyzna. Coś się stało kiedy się poznali...

    OdpowiedzUsuń
  14. Co tu napisać? ;) Najlepiej nic. Sam wiersz wystarczy.

    OdpowiedzUsuń

Moderowanie komentarzy, po zatwierdzeniu pojawią się na blogu.