piątek, 13 marca 2015

Krótka rozmowa w południowym skwarze


Alicja Rodzik


Uwierz w zielone plamy, plany. W tym miejscu przestajemy krzyczeć.
Wyciskasz mnie z siebie, nie jest dobrze ani źle. Nie palę, nie próbuję wrócić.
Powiedziałeś, że wolisz felietony od wierszy. Sto razy bardziej Brodskiego.

Między nami nie ma nic, chociaż wciąż chciałabym ci pokazać
miasto. Zamek, galerię, najstarszy bar, uliczki, część rzeki.
Zmieniasz temat, kiedy nie przekraczam granicy. Wystarczająco długo
ciągnęłam się po schodach. Tamto nie wróci, nie wyskoczy przed piersi.

Dzieci wychodzą z domów, tulą się do trawy. Badają przestrzeń, pochłaniają
odległość kroków, liczą ślimaki, pająki. Malują białe kratki na podjeździe,
wpisują imiona, jedno pod drugim. Tamara, Virginia, Sophie, eM.
Sara z trudem wypowiada moje imię, jej twarz lśni, jesteśmy dla siebie
za duże.

Dziwisz się, że nie śpię. Otwieram oczy i spoglądam na czerwone niebo.
W ocean. Chłonę rytm, w jakim faluje. Chciałbyś zobaczyć jak przycina się torf,
układa piramidy, wietrzy.

lipiec 2014

29 komentarzy:

  1. Przypomniałaś jeden z swoich, tych wierszy, gdzie czytając szaleją uczucia, tak silne, że pod ich wpływem myśli z klifu spadają i trzeba je ratować. Na szczęście schody mają poręcz, więc można łatwiej powrócić.
    <3
    https://vimeo.com/114232056

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Pamiętasz? https://www.youtube.com/watch?v=SOmizyi833A

      ściskam

      Usuń
  2. Każdego dnia zaczynać życie od nowa, tak jakby ten dzień był pierwszym. Może byłoby łatwiej? Mogłabym spróbować. Powoli do tego dojrzewam...

    Poczułam falujący ocean :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Urzekły mnie ostatnie wersy, widać w nich lekkość pióra właściwą tym, którzy dużo piszą! Kiss

    OdpowiedzUsuń
  4. "nie jest dobrze ani źle" chyba wezmę sierściucha na spacer choć dmie niemiłosiernie!
    Chcę już zobaczyć ocean....

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :) już niedługo... będzie pięknie

      Usuń
  5. są rzeczy, które mamy wspólne, rzeczy które nas różnią i no i jeszcze te granice......, tylko dzieci, te nie mają granic. one pochłaniają świat.

    OdpowiedzUsuń
  6. tyle emocji w kilku linijkach...
    chciałabym kiedys zobaczyć ocean....
    ♥♥♥

    OdpowiedzUsuń
  7. ja wolę to i to:) poezję i felietony:)

    OdpowiedzUsuń
  8. nigdy przymykam oczy widzę ten świat, takim jak opisany przez Ciebie - prawdziwy, soczysty, dźwięczny, jakże inny od mojego... A może to tylko złudzenie, że inny?
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :) no właśnie, może to tylko złudzenie... :) ściskam

      Usuń
  9. eM wierszem rytm wieczoru malujesz........

    OdpowiedzUsuń

Moderowanie komentarzy, po zatwierdzeniu pojawią się na blogu.