pierwszy milion nocy

  Wszystko mówi ciszej, ale znaczenia stają się cięższe, jakby dzień, zanim zgaśnie, oddawał swoje resztki do depozytu ciała. Stoję po kolan...

Od czasu do czasu ktoś mnie pyta, skąd biorę papier do malowania, jakby to było coś podejrzanego albo co najmniej ekstrawaganckiego. No więc...

  Są takie momenty, kiedy przestaje się zaczynać nowe rzeczy. Nie dlatego, że brakuje odwagi, tylko dlatego, że coś się już dopełniło, jakby...

  Niczego nie chcieliśmy obgadywać. To się stało ledwie widoczną smugą na ścianie. Odwracanie wzroku, rozstrojenie w zestrojeniu. Nie śmieję...

  Odprowadziłam Sophie na autobus i patrzyłam, jak znika za zakrętem, jakby ktoś wyciął ją z kadru nożyczkami do papieru i schował do kiesze...

  Lotność to przecież właściwość nieba, nie boi się opadania, jak dziecko, które zapomina o ciężarze, zanim nauczy się upadać z wdziękiem. W...

  Piękno do Irlandii wpadło jakby na chwilę, niebo nad oceanem i tak było lekko zamglone. Chociaż słońce robiło wszystko, abyśmy uwierzyły, ...

  Nie jak ciało, które zna swoje odruchy, raczej jak pusta filiżanka, kiedy sprzątam po śniadaniu, a ty wyszedłeś bez słowa i nawet nie trza...

  Dzisiaj w Babińcu Literackim wiersz, który wyrósł w trawach Mullaghmore, siedziałam na klifie z mężem i obserwowałam przyrodę, jak trawy z...

  Nie przychodzę, gdy mnie wołasz, pojawiam się tam, gdzie światło ma chwilę słabości, a dzień potyka się o własną jasność i musi ją oddać z...

 

  Cisza nie jest brakiem dźwięku. Jest dźwiękiem, który zrezygnował z bycia zrozumianym. Bywa trzymana w dłoni, drży lekko jak pomarańcza, j...

  Od dawna myślę o głupocie nie jak o braku inteligencji, ale jak o pewnej formie nieuwagi wobec świata. Nie mam na myśli pomyłek ani niewie...